een koude hemelvaartsdag.

oeioeioei, ik heb het zooo koud vandaag. Ik zit zowat ín de verwarming en ik kan mezelf er ook niet toe zetten om iets actiefs te gaan doen waar ik het warm van krijg...
Zojuist heb ik mijn sjaals maar eens tevoorschijn gehaald om aan jullie te laten zien, 't is er wel weer voor, vind ik;-)
Terwijl ik de sjaals voor de foto's op de vloer neerlegde, waren de katten er als de kippen bij om ze in beslag te nemen. Zoals gewoonlijk.




En deze 2 heb ik het laatst gemaakt, de zwartwitte heb ik nu om en de gekleurde/gebloemde hangt in de etalage van de plaatselijke breiwinkel; het Ryahuis.




Nog wat details:

van een oorbel en een babyhuis

Het was een rommelige dag, ik kon niet goed in mijn ritme komen. Van de drieling kwamen er maar 2, ééntje logeerde bij opa en oma voor wat exclusieve aandacht. Heerlijk vinden ze dat, maar de andere twee missen toch best "iets". Samen met de andere peuters hebben ze heerlijk gespeeld. We konden er niet op uit trekken, omdat ik thuis moest blijven voor een telefoontje van de automonteur (is niet gekomen) en voor de bezorger van het nieuwe babyhuisje. (die kwam om half 5 vanmiddag)
Maar de kids hebben zich toch prima vermaakt en hebben veel buiten gespeeld, ondanks dat ik het best koud vond.
Na het middagdutje kwam de oudste peuter mij trots vertellen dat ze oorbellen had. Ik zag niks en ze heeft ook geen gaatjes in de oren, dus ik dacht dat ze fantasieoorbellen had en ging daar vrolijk op in. Maar toen peuterde ze met haar vingertje in haar oor en liet me haar vingertje zien: "weg, oorbel" ??? wat bedoelde ze daar nou mee? Ik eens even goed kijken en heel in de verte in haar gehoorgang zag ik iets glinsteren; het achterstukje van een oorbel!!! Hoe ze daar toch aan gekomen is? Geen idee! Maar na 1 voorzichtige poging met mijn haaknaald ben ik er maar vanaf gebleven en heb haar moeder gebeld en gevraagd of zij met haar kleine meid naar de huisarts wilde gaan. Net belde ze op om te vertellen dat het uit haar oor verwijderd is, maar dat meisjelief de boel zo verschrikkelijk bij elkaar heeft gegild, dat ze wel een wild dier leek en dat ze door moeder, de huisarts en de assistente in bedwang moest worden gehouden... Nou, ik ben blij dat ik daar niet bij was, maar ik voel me wel een beetje schuldig en verantwoordelijk.



Vanmiddag om half 5 werd het tweelingbabyhuisje gebracht, dat ik op koninginnedag op de rommelmarkt had gekocht voor maar 20 euro. Hij is zelfs nog helemaal nagekeken en het matrasje zit er ook bij. Is ie niet prachtig? Ik ben er reuzeblij mee.

Mijn gehaakte dekentje schiet mooi op. Ik ben bezig de derde baan met blokken aan elkaar en aan de andere twee banen te zetten en dan ben ik op de helft!

moederdag

Gisteravond al kreeg ik van oudste zoon een prachtige taart!
En die smaakte heerlijk vanochtend.
Van 2e zoon heb ik nog een cadeautje tegoed, hij liet het op z'n werk liggen gisteren. Dochterlief heeft zich de hele dag uitgesloofd voor haar moeder, koffie, lunch, koken... En samen met mij film kijken op de bank vanmiddag en mama mocht kiezen! Het werd de film "Julie and Julia" met Meryl Streep. Ik vind het een heerlijke film, letterlijk en figuurlijk!

Deze orchidee is voor mijn eigen lieve mama!
Mam, ik hou van je!

En deze bloem is voor iedereen die geen moeder meer heeft of die niet naar zijn/haar moeder kan en voor alle vrouwen die geen moeder zijn (geworden).

ongenode gast

Onze Daantje en Lotje hebben hun eigen ingang in de achterdeur; het kattenluik.
Maar de laatste dag is er nog een kat die via het luikje bij ons binnenkomt; de pikzwarte kat van de overburen. Op zich zijn wij een heel gastvrije familie, hoor, maar deze gast eet steeds het voer van zijn/haar vriendjes op. Daan en Lot hebben altijd een bakje droogvoer in de keuken staan, waar ze over de dag verdeeld steeds wat van eten. Zwartkop komt iedere nacht buurten en eet alles achter elkaar op. Hij wandelt ook over het aanrecht en maakt ruzie met z'n gastheer en -vrouw. Soms zitten wij van schrik rechtop in bed.
Weet iemand hoe ik zijn bezoek kan voorkomen? Het kattenluik dichtmaken wil ik niet, want ik heb nu geen kattenbak binnen nodig en dat wil ik graag zo houden. Vandaag heb ik het voer in de woonkamer gezet, daar durft zwartkop (nog) niet te komen. Maar vanaf maandag kan dat ook niet, met de oppaskindjes in de kamer is dat niet zo fris.
Misschien moet ik de overburen maar vragen of ze zwartkop een rugzak met lunchpakketje mee kunnen geven...

Update 8 mei; inmiddels heeft zwartkop ook zijn lapjeszusje de weg gewezen naar onze keuken...:-(((

update dekentje van Rowan

Het afgelopen weekend heb ik geen nieuwe blokjes gehaakt, maar alle blokjes die ik al had, aan elkaar gehaakt. 5 x 9 blokjes in de breedte en de bedoeling is dat er 6 banen van 5 blokken van 9 komen. Ik ben nu dus op 1/3 van het dekentje.



De moed zakt me in de schoenen als ik de achterkant bekijk...


Van 2 blokken heb ik de draadjes afgehecht en dan wordt ie toch wel mooi:


Nog 1 foto van de voorkant. Ik ben er helemaal blij mee...

Award van Maris...

Zo héé...
Ik ben heel erg blij, want ik heb voor het allereerst een Award gekregen!
De Happy 101 Award. Gekregen van http://madebymaris.blogspot.com
Zij is ook gastouder en maakt prachtige dingen van vilt.
Voor zover ik het begrijp is het de bedoeling dat ik vertel waar ik blij van word.
Nou, daar gaat ie dan: ik word blij van heel veel dingen en ik ban gauw tevreden. Maar een aantal:
* van mijn kinderen als het goed met ze gaat en als ze zo zorgzaam en saamhorig met mij en elkaar omgaan
* van de poezen
* van de zon, als ik lekker buiten kan zitten
* van haken en breien en het lezen over haken en breien
* van deze hele blogwereld, waar ik al zulke leuke contacten heb opgedaan
* van mijn familie, waar ik steeds meer contact mee krijg, naarmate ik wat ouder wordt
* van mijn werk als gastouder, die kleine kinderen waar je zoveel liefde van terug krijgt
* van heel veel kleine dingetjes,vaak niet te benoemen zijn, zoals een geur, een bloem, een gedachte, iets wat je leest of hoort...
* ik word heel blij als ik zie hoe goed het met mij en de kinderen gaat na de scheiding, terwijl ik dacht dat ik het nooit in mijn eentje zou kunnen.
* van hele lieve vrienden/vriendinnen, die er altijd voor me zijn als ik het net even nodig heb...

Hier laat ik het maar even bij.
Ik mag de Award ook weer doorgeven, eigenlijk ben ik blij met al de blogs die ik volg en regelmatig lees. (anders zou ik het ook niet doen natuurlijk) Maar ik geef em door aan:
CHRISTEL, die mij aan het bloggen heeft gekregen en die ik als enige blogger ook "in het echie" zie
muis@work, door wie ik kennisgemaakt heb met Kiva
mADEBYMEET, waar ik zoveel herkenning en verbondenheid bij voel

Dames, jullie mogen zelf weten wat je doet met je award, ik heb mijn "taak" gedaan.

meivakantiemaandag

Mijn kinderen hebben meivakantie, maar de kindjes van "Akelein" komen wel gewoon. Om 7 uur kwam peuter, om kwart voor 8 baby-boy en om half 9 kwam dreumes. We hebben ons niet druk gemaakt en lekker rondgelummeld. Voorlezen, spelen, drinken, eten, slapen, zingen, kleuren, prikken (alleen de oudste). Baby-boy is sinds dit weekend op de flesvoeding overgestapt ipv opgewarmde borstvoeding en het resultaat mocht er zijn; huilde hij vorige week echt de hele dag; vandaag was het een heerlijk, vrolijk, rustig en slaperig mannetje. Een hele opluchting dus.
Mijn eigen kinderen kwamen alledrie ergens na elven vanochtend tevoorschijn uit hun kamers, die kunnen echt jaloersmakend lang uitslapen. (ik ben op een vrije dag ook om half 8 wakker)
Ondertussen kijk ik stiekem steeds even op de laptop of ik berichtjes heb. Ik ben aardig twitterverslaafd aan het worden. 'k Weet alleen nog steeds niet hoe ik op het blog een link naar mijn twitter kan zetten.
En via Blogger en Twitter heb ik iemand "ontmoet", die net als ik ook oppasmoeder is en ook een pleegkind heeft. Ik heb ook jaren een pleegzoon gehad. Inmiddels woont hij op kamers, maar dit soort verhalen en ervaringen geven veel gevoelens van herkenning en verbondenheid. Verder heb ik ook "hyves", wat ik veel gebruik voor contact met mijn vele neven en nichten.
Mijn puberdochter vind het af en toe behoorlijk genant dat haar moeder zo "populair" doet. Dat kan toch eigenlijk niet voor ouwe mensen als ouders zijn...
Via een ander blog- en twitter-contact ben ik in aanraking gekomen met KIVA. Veel mensen zullen dit wel kennen, kijk anders maar bij het blog van muis@work. Nogmaals sorry voor het ontbreken van een aanklikbaar linkje. Dat is mijn volgende leerpunt:-)
Vanavond heb ik me verdiept in de werking en het aanmelden van Kiva. De eerste stap is gezet.
Nu nog een paar mailtjes versturen en dan nog een beetje haken. Morgen weer werken. (4 peuters en 1 dreumes) Fijne avond allemaal.