in dienst van de poezen

Wat is het toch heerlijk om katten in huis te hebben, ze bepalen hier volledig de gang van zaken... Het is hier in huis ook heel duidelijk wie de baas is en wie de bediende... Toen het vorige week zo koud was, ben ik 2 keer 's ochtends beneden gekomen en bleek dat mijn katten een loge hadden uitgenodigd. Op zich wel heel sociaal natuurlijk dat ze geen broeder in de kou buiten laten, maar de illusie dat ik waakse katten heb, kan ik ook wel laten varen... Deze rode kater lag prinsheerlijk op de bank te tukken en voelde zich prima op zijn gemak:

En het feit dat hij zich zo op zijn gemak voelt, geeft mij het idee dat het niet de eerste keer is dat hij bij ons logeert... Hij had ook helemaal geen zin om weer naar buiten te gaan door het kattenluik en hij ging er dus maar demonstratief voor liggen...

Pas na een klein duwtje op zijn bips, ging hij er luid mauwend vandoor. En nee, hij is niet zielig, hij heeft gewoon een huis, een bediende en een etensbak, maar geen kattenluik, dus als hij 's avonds niet binnen is, moet hij de hele nacht buiten blijven. En hoe de verhouding hier verder in huis is, laat de volgende foto wel duidelijk zien:

Waar mag ik zitten???

Dag, lieve Pippi, augustus 2011-22 maart 2012

Nadat ik vorige week schreef dat Pippi gesteriliseerd was, moet ik nog geen week later vertellen dat onze lieve, kleine Pippi dood is... Een auto die veel te hard door onze straat reed, heeft haar aangereden, nadat Pippi op de eerste dag na haar verplicht post-operatieve binnenblijven weer naar buiten mocht. Pippi rende heel (veel te) enthousiast naar de overkant van de straat, waar 5 kinderen aan het spelen waren... De kinderen zagen het gebeuren en waren net als wij, vreselijk geschrokken en overstuur. Pippi was op slag dood.

Pippi is gecremeerd.

We missen haar vreselijk! Maar we zijn allang blij dat Pippi naar de kindjes rende en niet de kindjes naar Pippi... En dat ze niet geleden heeft. Helaas is ze maar 7 maanden geworden. Ze is ongeveer in augustus vorig jaar geboren en bij ons gekomen op een bijzondere manier. De moeder van 1 van onze oppaskindjes heeft haar gevonden, samen met nog een broertje en een zusje in een leegstaand huis, waar de mensen waren verhuisd en de moederpoes hadden meegenomen. Wij hebben Pippi een warm en liefdevol thuis gegeven. Daantje en Lotje accepteerden haar meteen. Emma had iets meer tijd nodig, omdat ze zelf ook een ingewikkeld verleden had, maar uiteindelijk werden juist Emma en Pippi de beste vriendinnen. Emma mist Pippi ook het meest en loopt de hele dag achter mij aan. Ze wil zelfs 's nachts bij me slapen... Dag, lieve Pip!

Pippi gesteriliseerd

Gisteren is Pippi gesteriliseerd! En vandaag is ze nog steeds heel zielig! Eigenlijk is ze ook nog zo klein, maar we willen echt geen kleine poesjes meer! Pippi is 7,5 maand en onze 4e poes. nou ja, 1 kater en 3 poezen) Ze is gistermorgen om 9 uur gebracht bij de dierenarts (DA) en om 3 uur kon ik haar weer ophalen. De operatie was goed verlopen, ze had alleen wat moeite om weer wakker te worden uit de narcose. Nou, dat was te merken, ze leek wel dronken en kwam niet meer op de stoel, ze viel steeds om en snapte er niks van. Zelfs miauwen lukte niet... Haar kopje was kleddernat, dat vond ik wel vreemd, het leek wel of ze een bak water over haar heen gegooid hadden om haar wakker te laten schrikken. Vandaag is ze nog steeds suf en zielig en kreunerig, ze slaapt de hele dag en heeft (gelukkig) zojuist voor het eerst een heel klein beetje gegeten (met water verdund zachtvoer)

1 januari

Moeilijk vind ik het altijd om een goede, welgemeende nieuwjaarswens te uiten die iedereen aanspreekt. Maar ik wens iedereen alles wat hij of zij zich wenst. En bovenal gezondheid en energie en liefde en creativiteit en gezelligheid... Hier is het inmiddels half 2 en ik hoor voor het eerst vandaag gestommel op de bovenverdieping. Dochter wordt wakker... Ik heb er al een paar uurtjes lekker voor mezelf opzitten. Eerst gekeken of de katten oud en nieuw goed overleefd hebben... Nou, Lotje heb ik nog niet gezien, Daantje heeft een vogeltje voor me op de keukenmat gelegd;-(, Emma is weer ziek en heeft in de gang geplast, en Pippi is helemaal zichzelf, vrolijk en ondeugend en speels! Echt een jong kattenmeisje. Mijn pleegzoon viert vandaag zijn 23e verjaardag. Vanmiddag ga ik naar mijn ouders en broer. Vanmorgen heb ik al mijn eerste granny op mijn nieuwe blog geplaatst. De eerste van 365 dit jaar! Ik ben heel benieuwd of me dit gaat lukken. En ik heb vanmorgen alweer lekker zitten freubelen... Ik heb de kalender die in de nieuwste Flow zat uitgescheurd, op volgorde gelegd en met een touwtje erdoor geregen, klaar voor in de wc gemaakt. Dat ging niet zonder slag of stoot. Pippi wilde me nl heel graag helpen...

En ondertussen wilde ik een foto twitteren...

Heel handig dus;-) Maar het is gelukt en nu heb ik een mooie kalender met elke dag een tip of een spreuk og een mooi plaatje. Het begint al mooi! En toepasselijk voor de eerste dag van het nieuwe jaar!

Zo, nu ga ik snel de confetti die er uitgekomen is, opruimen, want anders ligt dat straks door de hele kamer, dankzij Pippi.

Pippi en Anna

Deze week zijn we er achter gekomen dat Pippi geen jongetje is, wat we steeds dachten, maar dat hij toch een meisje is! Even wennen aan het hij/zij zeggen...

lieve Pippi

Het gaat zo ontzettend goed met onze kleine Pippi! Hij groeit als kool en wordt (meestal) geaccepteerd door de andere katten en wordt door een liefdevolle (nep)vader opgevoed en zonodig gecorrigeerd door Daantje.

hartjesslinger

De afgelopen week heb ik een hartjesslinger gehaakt voor een collega-gastouder. Natuurlijk heb ik nu een voorbeeldig fotomodel in huis. Het gaat heel goed met Pippi en hij heeft al met 2 van de 3 grote katten vriendschap gesloten.

Daantje en Lotje... poezenliefde

Zo schattig: Daantje en Lotje lagen samen op het aankleedkussen (stiekem). Daantje likte Lotje schoon en daarna andersom en toen gingen ze heerlijk samen slapen. Om te smelten, zo lief!

en weer één...

Van het uitgetrokken eerste paar sokken is nu opnieuw en veel beter de eerste sok weer gebreidt. De wol is zó ongelooflijk zacht!


Het verschil met het andere paar is dat de opzetrand veel losser is. Bij de eerste/paarse sok snijdt ie in mijn been. Is daar trouwens iets aan te doen zonder de sok wéér helemaal uit te moeten halen?




Onze aanlooppoes Emma is al helemaal gewend bij ons. Ze is zó ontzettend lief en dankbaar. Ze verliest me nooit uit het oog, gaat met me wandelen en als ik weg ben, wacht ze op de oprit tot ik weer terug ben. Het is mijn schaduw geworden. Ik heb nu al medelijden met haar als ik straks 3 dagen wegga.