handwerkbeurs deel 2.

Dit is de Hoooked Zpagetti die ik gisteren op de beurs heb gekocht. Samen met een bezemsteel... Het is de bedoeling dat dat een vliegengordijn gaat worden. Vroeger heb ik ook wel "gemakrameet". Het lijkt me heel leuk om nog eens te doen. Het vliegengordijn komt voor de keuken-achterdeur te hangen als mijn paps zo lief wil zijn om de stok op te hangen... Het is heerlijk om weer leuke nieuwe ideetjes op te doen in de kraam. Zo zag ik ook geweldige kleedjes van Zpagetti. Allemaal korte reepjes gevlochten door een simpel Ikea- of Xenosmatje.

Ik ben benieuwd wat mevr.Williams gaat maken van háar Zpagetti. In de reactie op de vorige blogpost schreef ze dat ze ook de LULAsjaal gekocht had. Is die al af? (foto?;-)En natuurlijk ben ik ook benieuwd naar de ervaringen en aankopen van de Merle, Margje, en Judith. Schrijven jullie er ook over op jullie blog?

En zoals altijd kon ik het niet laten om uitgebreid te snuffelen bij de boekenkramen.
Ik ben vooral heel erg blij met dit boek:

Je moet wel even je hoofd op je schouder leggen, want ik snap er niks van hoe ik deze foto moet draaien...
Mijn dochter heeft de complete "hoe overleef ik..." serie van Francine Oomen. En dit is echt een geweldig leuk boek! Ik heb meteen zin om de lantaarnpaal voor mijn huis op een nacht stiekem te gaan versieren;-)
Deze boeken kon ik ook niet laten liggen, ze sprongen zomaar vanzelf in mijn hand...

Vooral al dat gebreide fruit! Lijkt me ook leuk voor de kindjes die bij "Akelein" komen spelen.
En tenslotte nog dit boek met fantasieknuffels! Die zijn zó mooi en lief. Die zou ik zó zelf in mijn bed willen hebben.

En een heerlijke manier om restjes garen op te maken, lijkt mij...

Maar nu ga ik met een haakwerkje lekker onderuit op de bank, want vandaag heb ik weer de hele dag lopen sjouwen en geld uitgeven... nl met mijn dochter de stad (Groningen) ingeweest en nieuwe kleren voor haar gekocht.
Kijk: ik ben al begonnen met de sjaal, waarvan ik het pakket gisteren op de beurs
heb gekocht.

blogverjaardag en handwerkbeurs

Hallo allemaal, daar ben ik eindelijk weer!
Een kleine blogpauze, omdat ik na een flinke griep nu weer een middenoorontsteking heb gehad. Inmiddels een antibioticakuur verder zit mijn oor nog steeds potdicht en "dreigt" de huisarts met buisjes... Ik dacht dat alleen kleine kindjes buisjes kregen;-)
Ik wilde net beginnen aan een blogje over de handwerkbeurs in Zwolle en herinnerde me opeens dat ik vorig jaar na de handwerkbeurs aan dit blog ben begonnen!
Even terugkijken en ja hoor: Op zaterdag 27 februari schreef ik mijn eerste blog en dat ging over de handwerkbeurs in Zwolle waar ik toen voor het eerst geweest ben.
Inmiddels wordt dit het 155e blogje en heb ik 90 volgers! En ik vind het nog steeds hélemaal leuk!!!
Hopelijk jullie ook...

Maar nu over vandaag:
Het was mega-druk! Eigenlijk té druk om alles goed te kunnen zien. Dat was wel jammer en ik voelde me nog niet fit genoeg om 2 keer een rondje te lopen.
Het allerfijnste van bloggen en twitteren is dat je steeds meer mensen leert "kennen".
Zo kwam ik bij mijn "eigen" breiwinkel hier uit het dorp: 't Ryahuis.
Ik kocht een geweldige zeep in de vorm van een taartpunt en 2 bedels bij Storm op Zolder, die ik "ken" van Twitter.

En ik heb een heel mooi haak-pakket voor een sjaal gekocht bij Wereldwol. Haar ken ik ook van haar blog, van ravelry en van twitter. (Marieke, de strengetjes zijn al bolletjes geworden en straks begin ik met haken;-)


Bij de stand van "DutchWoolDiva" was het zo druk dat ik het niet aandurfde haar aan te spreken. (beetje verlegen soms) maar ik heb wel haar prachtige wolletjes betast;-)
En verder heb ik een breivork gekocht. De verkoper was helemaal verbaasd dat ik de breivork kende, er zijn blijkbaar niet veel mensen die "breivorken". Ik heb laatst breivorken geleerd van Christel.

Mijn lieve dochter was mee en heeft een mooi kussen gekozen, gemaakt door mensen met een beperking. Een prachtig kussen, vind ik.

Hier laat ik het bij voor vandaag. Morgen laat ik nog wat boeken zien en iets heel leuks van Hoooked Zpagetti...

Hartenruil

Op het weblog van Scrappatch kwam ik een superleuk initiatief tegen; een hartenruil!
En aangezien ik dol ben op harten en hartjes en er door mijn hele huis hartjes hangen, was mijn aandacht natuurlijk meteen getrokken.
Wil je ook meedoen? Je kunt je opgeven tot en met 2 januari en dan heb je tot 1 maart de tijd om je zelfgemaakte hart op te sturen naar de swap-partner die je op 3 januari krijgt toegewezen.
Ik heb me al opgegeven! Wie doet er nog meer mee?

Passie voor breien

Passie voor breien
Radford, L.


Dit boek heb ik al vele keren van de bieb geleend en uiteindelijk in Rotterdam op de handwerkbeurs gekocht.
Het is zo'n prachtig boek en ziet er heel luxe uit.
Ik blader het regelmatig door en smul van de prachtige foto's.
Op de beurs had ik ook een streng mooi dun kantbreigaren gekocht, zonder te weten wat ik ervan wilde maken.


Niet handig dus. Want voor een omslagdoek is het te weinig.
Maar toen ik vanmiddag voor de zoveelste keer in dit boek bladerde, zag ik deze hordeur en kreeg opeens een idee.

Ik gebruik de streng garen voor horretjes in mijn kleine openslaande slaapkamerraampjes!
En ik kan het rustig aan doen, want het is nog lang geen zomer! Het heeft hier zelfs vannacht weer flink gesneeuwd en inmiddels sneeuwd het weer.
Ik ben trouwens van plan om in het nieuwe jaar iedere week een boekenblogje te schrijven. Omdat ik dol ben op boeken en lezen, vooral handwerkboeken. En er is zóveel moois te koop. (of te leen bij de bieb.)
O, trouwens, wat ik me steeds weer afvraag, is het een boekenblogje of boekenlogje?
Schrijf je op je blog een log?

haken tijdens het werken

Diana van het blog Ratjeplan (heel leuk blog trouwens!!!) vroeg zich af hoe het mij lukte om te haken met al die kindjes om me heen.
Ik moet zeggen dat ik dat al heel veel jaren doe. De meeste oppaskindjes hebben zoiets nog nooit gezien, hooguit een keer bij oma. Ze vinden het dus vaak reuze-interresant en volgen het met veel belangstelling.
Verder is het zo dat ik veel meer/beter kan haken of breien als ik meerdere kindjes om me heen heb, dan wanneer er maar ééntje is. Die éne vraagt veel meer aandacht, terwijl 3 of 4 beter samen spelen en aandacht voor elkaar hebben.
Ik heb ook altijd een mand met restbolletjes erbij staan, waar ze mee mogen spelen. En dat doen ze met veel plezier. Vorige week had een meisje van 3 een klein meetlatje helemaal omwikkeld met wol en kwam me heel trots vertellen dat ze een jurk gebreid had. Alle kleine draadjes die ik afknip na het afhechten, bewaar ik in een glazen pot en daar maken we de prachtigste kunst- en plakwerken van.

Zoals deze warme wollen trui...
Soms ook mag één kindje mijn bol vasthouden, die voelt zich dan reuze gewichtig en trots.
Maar het is echt niet zo dat ik, terwijl ik oppas, de hele dag zit te breien of te haken, soms heb ik nog geen toer kunnen afmaken, soms zit alles in de knoop. Gelukkig ben ik wel heel makkelijk en niet bang voor rommel.
En de katten? Die trekken er zich weinig van aan, alleen als ze eerst flink uitgedaagd worden.

De foto's hierboven moeten ook nog geplaatst worden op de Handmadeshop, maar dat lukt me dus maar steeds niet, want ze moeten eerst verkleind worden. Gisteren heeft mijn zoon het voorgedaan, maar die ging zo snel dat ik het nu niet meer weet. Morgen of misschien vanavond maar weer een nieuwe poging doen.
Ik ben helemaal blij met de driedubbele bloemen met een pareltje of hartje in het midden. De gekleurde draag ik nu als broche op mijn zwarte jurk.

dolle donderdag

Jeetjemineetje, wat ben ik uitgeteld nu.
Het babyjongetje van 3 maanden heeft vandaag de hele dag(-2x een half uur) gehuild!
Sjongejongejonge, dat was heftig. Ik hoor het nu nog steeds in mijn achterhoofd. Het arme kind... (en arme ik). Mijn oudste zoon was 21 jaar geleden ook een huilbaby. Dat heb ik hem vanmiddag nog even goed duidelijk verteld, toen hij geïrriteerd tegen mij zei dat ik "dat jong" moest stilmaken... Hoe maak je dat??? En toch is het een schatje! (zowel de baby als oudste zoon;-)

Op het blog van Jente liet ze zien dat haar dochter paardebloemkrullen maakte. Dat bracht meteen een jeugdherinnering naar boven. Vanmiddag heb ik het ook gedaan, paardenbloemen geplukt, de stelen gebruikt, samen met gastkindje van 3. Ze vond het helemaal geweldig en dacht werkelijk dat ze kon toveren. Mijn foto is niet duidelijk geworden, bij Jente staan hele mooie foto's.


Verder heb ik nog even geoefend met de harten-pomponmaker. Dat viel me nog niet mee, óf het is een apparaat van niks, óf ik kan er niks van.
De eerst twee exemplaren leken helemaal nergens op en de derde leek na een flinke knipbeurt nog wel op een hart. Maar dat kan toch niet de bedoeling zijn?


Nu nog even lekker met de beentjes omhoog een paar G.S. haken en dan morgen koninginnedag vieren. Alhoewel? Misschien blijf ik ook wel gewoon lekker thuis en geniet van mijn rust. Ik zie nog wel. Ik wens iedereen in ieder geval een gezellige koninginnedag!

warme woensdag

Weer een heerlijke, warme, drukke, gezellige woensdag.
Eerst kwamen er 2 kleine zusjes een ochtendje wennen. Hun mama begint over 2 weken weer met werken na haar zwangerschapsverlof. De oudste is 2 jaar en de jongste 3 maanden. Mama vertrok met tranen in haar ogen, en het was maar voor 3 uurtjes...

De postbode bracht een pakketje met moois wat ik besteld had bij hobbydoos.nl.
Ik heb me buiten in de zon heerlijk zitten verlekkeren.

Dit is een pompom-maker, speciaal voor hartjes. Ik moet nog wel even goed oefenen. want ik heb er 2 gemaakt en allebei leken ze niet echt op een hart...



En ik had ook een paar mooie handwerkboeken besteld: een brochure over tunisch haken. (laatst kreeg ik van mijn moeder een tunische haaknaald en dat wilde ik graag nog eens proberen) een boek met applicatie-ideeën en -technieken. (voor als ik ooit nog eens ga naaien, want dat begint dankzij blogwereld ook steeds meer te kriebelen) en een PRACHTIG boek met borduurpatronen, alleen van harten en hartjes. Vooral de bladzijde waar ik een foto van gemakkt heb met een hart van allemaal hartjes. Zodra ik tijd over heb, wil ik heeeeel graag deze borduren!





Terwijl er vanmorgen 2 kindjes kwamen wenne bij "Akelein", moest ik vanmiddag afscheid nemen van 2 zusjes van bijna 7 en 2,5 jaar. Nou, dat was ook moeilijk hoor. 2 van die schatjes, waar ik toch 2,5 jaar iedere week een dag voor heb gezorgd. Maar dankzij de nieuwe wetten en regels mag ik niet meer bij hen thuis oppassen als ik ook in mijn eigen huis opvang biedt. Je mag nl. nog maar op 1 adres opvang bieden...
Als afscheid hebben we vanmiddag pannenkoeken gebakken, ijsjes gegeten en cadeautjes voor elkaar gekocht/gemaakt. Ik kreeg een prachtige, door de moeder zelf uitgezaagd hart met spiegel en aan de andere kant beschreven met een prachtige, lieve tekst. En naast de voordeur staat nu een mooie bezem. (mijn kinderen vroegen zich af of dit als een hint bedoeld was...)
Gelukkig zie ik de meiden morgen alweer als de oudste 7 jaar wordt.

En natuurlijk waren we weer de hele dag buiten geweest, tot half 9 vanavond. Nu zit het huis vol met jongens die voetbal kijken, ik zal eerst maar even voor de fouragering zorgen.
Tot gauw!