haken tijdens het werken

Diana van het blog Ratjeplan (heel leuk blog trouwens!!!) vroeg zich af hoe het mij lukte om te haken met al die kindjes om me heen.
Ik moet zeggen dat ik dat al heel veel jaren doe. De meeste oppaskindjes hebben zoiets nog nooit gezien, hooguit een keer bij oma. Ze vinden het dus vaak reuze-interresant en volgen het met veel belangstelling.
Verder is het zo dat ik veel meer/beter kan haken of breien als ik meerdere kindjes om me heen heb, dan wanneer er maar ééntje is. Die éne vraagt veel meer aandacht, terwijl 3 of 4 beter samen spelen en aandacht voor elkaar hebben.
Ik heb ook altijd een mand met restbolletjes erbij staan, waar ze mee mogen spelen. En dat doen ze met veel plezier. Vorige week had een meisje van 3 een klein meetlatje helemaal omwikkeld met wol en kwam me heel trots vertellen dat ze een jurk gebreid had. Alle kleine draadjes die ik afknip na het afhechten, bewaar ik in een glazen pot en daar maken we de prachtigste kunst- en plakwerken van.

Zoals deze warme wollen trui...
Soms ook mag één kindje mijn bol vasthouden, die voelt zich dan reuze gewichtig en trots.
Maar het is echt niet zo dat ik, terwijl ik oppas, de hele dag zit te breien of te haken, soms heb ik nog geen toer kunnen afmaken, soms zit alles in de knoop. Gelukkig ben ik wel heel makkelijk en niet bang voor rommel.
En de katten? Die trekken er zich weinig van aan, alleen als ze eerst flink uitgedaagd worden.

De foto's hierboven moeten ook nog geplaatst worden op de Handmadeshop, maar dat lukt me dus maar steeds niet, want ze moeten eerst verkleind worden. Gisteren heeft mijn zoon het voorgedaan, maar die ging zo snel dat ik het nu niet meer weet. Morgen of misschien vanavond maar weer een nieuwe poging doen.
Ik ben helemaal blij met de driedubbele bloemen met een pareltje of hartje in het midden. De gekleurde draag ik nu als broche op mijn zwarte jurk.