Akelein, 24 november

Wow, wat is het hier prachtig weer! Vanmorgen was ik alleen met mijn kleine vriend F. Na het fruit eten besloten we om heerlijk te gaan wandelen. En omdat hij alleen met me was, had ik ook alle tijd om hem te volgen en zelf te laten lopen. Eerst brachten we een brief naar de brievenbus. Vervolgens gingen we dag zeggen tegen varken Hendrik, het huisvarken van mensen bij ons op de hoek.

Vervolgens zagen we een gemeentevrachtwagen, die een enorme berg herfstblad aan het opruimen was. 2 mensen die aan het bladblazen waren, konden ook op veel aandacht rekenen. Daarna een hokje met 2 konijnen erin bewonderd... Toen waren we eigenlijk weer bijna thuis, maar we besloten om de weg over te steken en even het zandpad op te gaan. En o, wat was het daar mooi!

Wat een weidsheid in de winter. En dan de zon op je snoet. Heerlijk! Hiernaast ligt een bomenwal, voor kleine mensjes is het net een echt bos, al staan er maar 3 rijen bomen. Maakt niet uit. Er liggen genoeg stokken en spannende kleine kronkelpaadjes.

Aan het eind van het "bos" lopen we de wijk weer in. We gaan nu door het volkstuinencomplex. F. ziet overal poesjes en de meeste poesjes willen wel even bij hem komen en een stukje met ons meelopen. We hebben er 2 op de foto gezet, maar er waren veel meer.

O, kijk, daar komt nog een poes aan. Die komt ons tegemoet gerent, die lijkt wel op onze eigen Daantje. Wacht es even... Het IS Daantje! Daan, hoe kom jij hier? Hoe heb je ons gevonden? Haha, ik was helemaal verbaast! Daantje loopt nu gezellig met ons mee totdat we weer thuis zijn.

Terwijl F. alleen oog had voor de poezen, genoot ik ook wel erg van de tuinen en alles wat daar nog op groeide. Spruiten, preien en hele grote en heel veel boerenkool. Als ik toch wat meer tijd had, zou ik ook wel zo'n tuin willen hebben...

Hiervandaan steken we de weg weer over en waren we weer thuis. Samen een broodje eten en F. gaat een dutje doen.