Akelein

Vandaag een berichtje over mijn gastouderopvang.
Toen mijn kinderen klein waren verkeerde ik in de luxe omstandigheid dat mijn man genoeg verdiende, zodat ik thuis kon blijven bij onze kinderen.Maar ongeveer 5 jaar geleden ben ik 1 dag per week gaan oppassen, om wat te doen te hebben en wat bij te verdienen.
Bijna 4 jaar geleden zijn wij gescheiden en moest ik met 3 opgroeiende kinderen verhuizen en zelf de kost verdienen.
Gelukkig had ik een goede naam opgebouwd als oppasmoeder en kreeg ik steeds meer kinderen op steeds meer dagen. Totdat ik 5 dagen per week werkte en af en toe ook nog een weekend (dan dus 12 dagen achter elkaar, altijd in verschillende gezinnen en in verschillende huizen.Bovendien deed ik daar dan ook vaak de was, strijk, afwas, eten klaarzetten, af en toe stofzuigen enz. En dan kwam ik 's avonds bekaf thuis en dan kon ik opnieuw beginnen met koken, wassen, strijken, poetsen en ga zo maar door.
Dit was ook niet zo gezellig voor de kinderen, die overigens wel goed meehielpen hoor!
Maar vorig jaar september was de koek op, zwaar overspannen moest ik bijna 2 maanden ziek thuisblijven, en als gastouder heb je dan geen inkomen! Ik was heel blij met de hulp van onze kerk, anders hadden we het niet gered.
Maar opeens kwamen er allemaal nieuwe regels en wetten in de kinderopvang en mocht je nog maar op 1 adres opvang bieden. Wat moest ik nu doen? Toch maar bij mij thuis, terwijl we maar een heel klein huisje hebben?
Na flink wat nachtjes erover nadenken begon het steeds aantrekkelijker te lijken.
Met behulp van pa en broer de nodige aanpassingen gerealiseerd. (denk aan traphekjes, sloten op kasten en kelderdeur, campingbedjes, lakentjes, baby- en peuterspullen ben ik jl. 1 januari begonnen met gastouderopvang ''Akelein''.
Akelein is de samentrekking van mijn 2 voornamen en zo noemde ik mezelf toen ik nog heel klein was.
Nu werk ik 4 dagen per week en pas op maximaal 5 kinderen per dag.
Tot zover deze keer, er is nog veel meer te vertellen.